Dag 16: van Lancaster, Pennsylvania naar Freehold, New Jersey

De route van vandaag, gelukkig maar zo'n 130 miles.

In de staat Pennsylvania bij Lancaster wonen veel Amish, mensen die leven in een hechte, zelfvoorzienende geloofsgemeenschap. De Amish zelf leven zeer sober en stellen geen prijs op veel aandacht, maar toch is er in deze omgeving een levendige toeristenindustrie rond de Amish en hun leefwijze ontstaan. Hoewel de Amish heel anders leven dan de 'normale' Amerikaan, wonen ze niet in afgesloten gebieden maar gewoon tussen niet-Amish en nemen deel aan het openbare leven. Als je een rondje in de buurt van Lancaster rijdt, langs plaatsjes met klinkende namen als Bird-In-Hand, Paradise en Intercourse, ontkom je er niet aan dat je ze tegenkomt, op het land ziet werken, of hun kinderen ziet spelen.

Typisch glooiend landschap met veelal grote Amish landerijen, die je gemakkelijk kunt herkennen aan het feit dat er geen stroomkabels naar hun huizen en boerderijen lopen.

Je wordt geacht de weg te delen met de zich langzamer verplaatsende Amish.

In deze omgeving zijn er gelukkig rekening mee gehouden en is er voor iedereen genoeg ruimte.

Vaak flinke boerenbedrijven van Amish, het zijn harde werkers.

Nog een typisch vervoersmiddel van de Amish: de step.

Amish gebruiken niet de meest moderne middelen.

Soms even straatje keren met de camper, als er bruggetjes of viaducten zijn waar we niet onderdoor passen.

Na een uurtje of twee in de buurt van Lancaster te hebben rondgetoerd zetten we koers naar de laatste campground die we tijdens deze vakantie aandoen: Pine Cone Campground in Freehold. Om daar te komen moeten we nog langs big city Philadelphia, de wat verouderde kaarten op onze RoadBear-TomToms sturen ons helaas wat dieper de stad in dan eigenlijk had gehoeven.

Philadelphia

Uiteraard ziet het er niet allemaal even mooi uit als je door zo'n grote stad rijdt...

We zijn rond lunchtijd al op de plaats van bestemming, een voordeel van vroeg vertrekken (08:30 waren we al onderweg). We maken gebruik van de tijd die we hebben door de propane-tank van de campers vast te vullen bij een nabijgelegen tankstation, nog even bij een Home Depot (soort Gamma) te kijken voor tuinvlaggen, en we nemen een plons in het prachtige zwembad van de Pine Cone Campground.

Morgen leveren we de campers weer in bij verhuurder Road Bear, dus voor de rest van de dag en avond staan het volproppen der koffers en het reinigen der campers op het programma. Niet het leukste wat we tijdens deze vakantie doen, maar gelukkig hebben we nog een toegift op het programma staan voordat we weer naar huis vliegen: een dagje New York City!

Dag 15: Onderweg en op de campground

Het is echt niet te geloven hoe snel de tijd gaat. We zijn jammer genoeg aan het aftellen maar hebben ons voorgenomen nog flink te genieten van de laatste dagen.

Onderweg blijven we ons verbazen over dit enorme land. We zien grote luxe huizen die in schril contrast staan tot sommige andere woningen, heel veel kerken, veel en grote vrachtwagens en gigantische reclameborden voor allerlei zaken: van de MacDonalds tot een ‘Adult’ Superstore’.



 

Wapens zijn hier volop te koop en dat is iets wat wij wel nooit zullen begrijpen. Toen we in de rij stonden bij Graceland vertelde de dame van de beveiliging ons dat het een recht is om een wapen te hebben en dat we ons geen zorgen hoefden te maken om mensen die hun wapen zichtbaar droegen. Die gebruiken ze alleen maar om zich te verdedigen ….   



 

 



We zien de weg naar de toekomst, een motor met een WC en het telefoonnummer van Jezus. En als je weet of je naar noord, oost, west of zuid moet dan zijn de borden best duidelijk :)

 

 

Overal ruimte genoeg dus wat je niet meer gebruikt laat je gewoon staan.

 



Natuurlijk is er ook gewinkeld. We bezoeken verschillende Hard Rock Café's om de Zippo verzameling van Lars uit te breiden. Verder doen we de gebruikelijke aankopen: (spijker)broeken, t-shirts, autootjes en veelal gewoon in de supermarkt.

Hier is alles groter, beter en van alles meer. Helaas geldt dit ook voor de muggen. De bulten jeuken flink dus dit vinden we in ieder geval niet beter. Zo klonk vorige week in de vroege morgen Harry’s zoetgevooisde stem door de camper: “fucking mosquito”

Zowel onderweg als op de campground hebben we snel aanspraak. We trekken veel bekijks met onze identieke campers en iedereen wil weten waar we vandaan komen, hoelang we in de States blijven, waar we naar toe reizen en een nieuwsgierige 'buurman' vroeg aan Harry hoeveel benzine de camper verbruikt .... veel dus :) 

Tot slot wil ik jullie deze foto van het campground gepeupel niet onthouden: 
 





Dag 15: Door vier staten naar Lancaster, Pennsylvania

Omdat we gisteren lekker wat mijlen onder de wielen van de campers door hebben laten vliegen, kunnen we het vandaag wat rustiger aan doen. Harry en Sander doen een vroeg hardlooprondje, en om 09.00 rijden we weg van de prachtige KOA Harrisonburg/Shenandoah Valley.

We plannen een route die zo min mogelijk over de Interstates loopt, omdat je daar het minste ziet.

Het weggetje van de KOA naar de snelweg loopt door agrarisch gebied met leuke huisjes...

...en leuke brievenbussen....

 Na een uurtje Interstate 81 North slaan we af naar de 340.

Zou deze tegenwoordig nog in de binnenstad van Utrecht mogen rijden? ;-)

Rijdend op de 340 steken we de Shenandoah river over, net voor het driestatenpunt van West-Virginia, Virginia en Maryland. Vlak daarna mondt de Shenandoah river uit in de Potomac river.

We vervolgen onze reis over de 15 North. Helaas voor ons is dat ook een soort snelweg..

Gelukkig gaat de route na Gettysburg over de 30, en dat is een erg leuke, smallere weg die langs heel veel woonhuizen en bedrijfjes loopt. We stoppen er ook nog even voor de lunch: een heerlijk broodje bij Subway.

Als we een loterij winnen doen we onze volgende campervakantie waarschijnlijk op deze manier...

Nog maar even een enorme stars&stripes gefotografeerd. De schaduw van de vlaggenmast is eigenlijk de antenne van de camper.

We zijn vandaag begonnen in Virginia, vervolgens West-Virginia, weer Virginia, daarna Maryland en tenslotte Pennsylvania. De teller van deze roadtrip staat inmiddels op negen staten, en we gaan nog even door met tellen! ;-)

We komen voor drieën al bij de Old Mill Stream campground in Lancaster aan, parkeren daar alvast één camper en gaan met de andere nog even shoppen. Bij de Lowes hebben ze helaas geen interessante tuinvlaggen meer, dus gaan we door voor een laatste bezoek aan de WalMart. We halen er nog wat boodschapjes, en komen onverwacht nog terug met shirts en een spijkerbroek. De shoplust is dan nog altijd niet gestild, schuin tegenover de campground zit een verzameling outlet stores, waar we ook nog een paar shirtjes en schoenen op de kop tikken. 

Het is hier weer warm, rond de 30 graden, en redelijk bewolkt. We genieten er nog even met volle teugen van. Uiteraard staat voor vanavond weer BBQ op het programma.

Dag 14: Virginia: Shenandoah National Park

Hoewel de nacht heerlijk koel was, staan de omstandigheden niet helemaal garant voor een goede nachtrust. Een hevig zoemend electriciteitshuisje op enkele tientallen meters afstand en lang toeterende treinen in de verte maakte het voor de helft van ons reisgezelschap wat onrustig. Desondanks staan we moeiteloos om klokslag 8 uur weer klaar om te vertrekken. We betalen eerst nog even netjes voor de overnachting, omdat we gisteren pas na sluitingstijd bij het Lakeview RV Park arriveerden. Dat Lakeview mag trouwens gerust met een paar korrels zout genomen worden, er is wel een watertje maar stel je er niet teveel bij voor.

De route van vandaag. Meer dan 300 miles, dus een flinke ruk.

We vertrekken noordwaarts op Interstate 81.

Onderweg worden we ingehaald door een paar (lege) schoolbussen. Naast de vlag en het vrijheidsbeeld is er nauwelijks iets Amerikaanser te vinden in Amerika. ;-)

We rijden een paar uur over Interstate I81/I64 totdat we bij de zuidingang van de Skyline Drive zijn, deze ligt in het verlengde van de Blue Ridge Parkway. Samen zijn ze ruim 500 miles lang. Eerder hebben we al ruim 70 miles van de zuidkant van de Blue Ridge Parkway gereden, vandaag rijden we 35 miles vanaf de zuidingang van de Skyline Drive door het Shenandoah National Park. In tegenstelling tot de Blue Ridge Parkway moeten we ditmaal wel betalen voor toegang, $20 per camper.

Wederom veel uitkijkpunten met ruime parkeergelegenheid, en uitzicht op de zeer groene Shenandoah River Valley.

We komen al snel tot de conclusie dat onze eerdere rit over de Blue Ridge Parkway spectaculairder was qua uitzicht.

De Skyline Drive is smal, bochtig en uitbundig groen.

Mooie vergezichten over de groene bergen...

Natuurlijk hebben we John Denver in ons hoofd... almost heaven, west virginia, blueridge mountains, shenandoah river....

We besluiten om ons aan ons plan te houden om bij de kruising met de 33 de Skyline Drive weer te verlaten. Na anderhalf uur slingeren over prachtig groene wegen met om de haverklap prachtige groene vergezichten zijn we ervan overtuigd dat we een goede indruk hebben van Shenandoah NP. 

Bij het verlaten van de Skyline Drive barst er een flinke stortbui los.

Via de 33 en nog een stukje I81 rijden we naar de Harrisonburg/Shenandoah KOA Campground. Het laatste stukje ernaartoe is erg landelijk, met leuke boerderijen en huisjes. 

Ook zo leuk Amerikaans!

We staan lekker vroeg aangekoppeld op de campground, komen er achter dat de Wifi wederom zwaar tegenvalt (sterker nog: doet het helemaal niet), maar dat is maar een klein ongemak. Het is bij aankomst een graad of 30, dus we nemen nog even lekker een duik in het zwembad. Harry en Sander proberen nog even een 'trail' door het aangrenzende bos te lopen, maar worden haast opgevreten door de muggen. Die muggen zijn op de campground wat minder talrijk, maar er zoemt genoeg rond om ons te doen besluiten in de camper te eten in plaats van buiten.

We zijn er nog helemaal niet mee bezig dat we over een dag of drie aan het einde van onze geplande reis zijn. Helemaal niet. Écht niet. We willen het niet weten. Verdringen het gewoon. Rijden gewoon weer terug naar het zuiden als het moet.......

Dag 13: Blue Ridge Mountains en Bristol Motor Speedway

We zijn inmiddels gewend aan de wekker om 06.30, dus het kost ons geen moeite meer om om 08.00 de campground te verlaten en aan onze dertiende vakantiedag te beginnen. Het plan is om vandaag een stuk over de Blue Ridge Parkway te rijden, een zogenaamde 'Scenic route' door de Blueridge Mountains. We pikken die route vlak bij onze campground op, en rijden er ongeveer 70 miles over bochtige wegen met erg veel uitkijkpunten.... we laten de foto's de rest van het verhaal vertellen.

De route van vandaag.

Omdat we al vroeg onderweg zijn, rijden we gedeelten van de route door flarden mist.

Er zijn erg veel uitkijkpunten langs het zuidelijke deel van de Blue Ridge Parkway, met voldoende parkeergelegenheid, dus we maken erg veel fotostops. Ook weer door het vroege tijdstip hebben we vrijwel alle parkeerplaatsen volledig voor onszelf...

Het uitzicht op de Blueridge Mountains is prachtig!

De zonnestralen door de mistvlagen zijn prachtig om te zien...

Onze identieke campers op een van de uitkijkpunten. Nog een leuk verhaal van gisteravond, toen we op het Happy Holidays RV park verbleven: We staan natuurlijk weer naast elkaar, en er komt een ouder echtpaar op electrische fietsen aangereden, We zitten buiten aan de picnictafel tussen de campers, en de oudere man zegt dat hij even met eigen ogen bij de 'Bobbsey Twins' wilde kijken. Prachige campers, vindt hij, maar het gebeurt zelden dat je twee precies dezelfde samen ziet reizen. We zeggen vriendelijk gedag, en binnen een half uur stopt er een stelletje in een golfkarretje bij onze campers, om de 'twins' te bekijken... we zijn haast een toeristische attractie hier! Wel leuk om te merken dat vrijwel niemand in de gaten heeft dat we in gehuurde campers rijden. Een van de voordelen van het huren bij RoadBear: je beweegt je niet door de USA met een label 'tourist' op je voorhoofd.

Ook veel bloemen te zien langs de Blue Ridge Parkway

Het hoogste punt langs de route.

Uiteindelijk, na 70 mijl slingeren, verlaten we de mooie route en zetten koers richting Bristol, waar de mannen nog een bezoek willen brengen aan de Bristol Motor Speedway....

De Interstate 26 brengt ons door de bergen weer naar Tennessee.

Altijd leuk om te zien langs snelwegen in de bergen: de noodstop-exits voor trucks waarvan de remmen het begeven hebben. 

We komen redelijk bijtijds bij Bristol aan, we laten Marin en Erica met een van de campers bij een WalMart achter, en gaan even mannendingen doen: Bristol Motor Speedway, waar tweemaal per jaar een NASCAR raceweekend is, altijd spectaculaire races op deze 'shorttrack' oval van een halve mijl. Doordat de baan zo kort is lijkt het meer op een uit de kluiten gewassen stadion dan een racebaan.

De start- en finishlijn

De bijnaam Colosseum heeft de speedway vanwege de overweldigende tribunes rondom de baan... 

Er is plaats voor maar liefst 160.000 toeschouwers!

De tribunes in de bochten zijn mega-hoog.

Ook aan de buitenkant is het een enorme constructie.

We zien geen mens, en lopen op goed geluk een openstaand hek door om zonder gestoord te worden op de gigantische tribunes te kunnen rondstruinen en foto's te nemen. Het is indrukwekkend. Na de tribune-wandeling lopen we nog even richting de gift-shop, waar we nog wat NASCAR-miniaturen en t-shirts kopen.

Voldaan rijden we weer terug om Marin en Erica bij de WalMart op te pikken, we maken daarna nog een korte stop bij een Lowes, een uit de kluiten gewassen bouwmarkt, waar Marin en Erica een paar nieuwe tuinvlaggen bemachtigen. De Lakeview campground is dan nog maar een kwartiertje rijden, we zetten ons daar neder, en doen het bekende BBQ en relaxverhaal. Ook zien we hier weer, voor de derde avond op rij, vuurvliegjes, nu meer dan ooit! Het is inmiddels niet meer zo heel warm als eerder deze week, maar doordat het vrijwel windstil is is het nog heerlijk om tot laat buiten te zitten.